Qusish sindromi bo‘lgan go‘daklarda hazm trakti yuqori b‘olimlari patologiyalarini diffyeryensial tashxislashda klinik xavf omillarining ahamiyati

Annotatsiya

Go‘daklarda qusish sindromi pediatriya amaliyotida keng uchraydigan klinik holatlardan biri bo‘lib, aksariyat hollarda funksional xarakterga ega. Shu bilan birga, mazkur simptom yuqori hazm trakti organik patologiyalarining, xususan tug‘ma gipertrofik pilorostenozning ham asosiy klinik belgilaridan biri hisoblanadi. Organik va funksional holatlarni erta differensial tashxislash, ayniqsa instrumental diagnostika imkoniyatlari cheklangan birlamchi bo‘g‘in sharoitida, dolzarb klinik muammo bo‘lib qolmoqda. Maqsad. Go‘daklarda yuqori hazm trakti organik patologiyalarini bashoratlashda klinik xavf omillarining diagnostik ahamiyatini baholashdan iborat. Usullar. Tadqiqotga qusish sindromi bilan murojaat qilgan 89 nafar go‘dak jalb qilindi, ularning 65 nafari (73,0%) o‘g‘il va 24 nafari (27,0%) qiz bolalar edi. Barcha bemorlarda standartlashtirilgan klinik baholash amalga oshirilib, anamnez, qusish xususiyatlari, vazn dinamikasi hamda ob’ektiv ko‘rik natijalari tahlil qilindi. Tashxis verifikatsiyasidan so‘ng bemorlar ikki guruhga ajratildi: organik patologiya guruhi (n=45) va funksional buzilishlar guruhi (n=44). Klinik xavf omillarining diagnostik ahamiyati χ²-test, odds ratio (OR) va 95% ishonch intervali (95% CI) yordamida baholandi. Natijalar. Bemorlarning asosiy qismi (79,8%) hayotning dastlabki uch oyida qayd etildi. Tahlil natijalari organik patologiya bilan bir nechta mustaqil klinik omillar ishonchli bog‘liq ekanligini ko‘rsatdi. Xususan, yoshning 3 oydan kichik bo‘lishi organik patologiya ehtimolini sezilarli oshirdi (OR=7,24; 95% CI: 2,00-26,2; p<0,001). Shuningdek, fontansimon qusish (OR=5,97; 95% CI: 2,33-15,3; p<0,001) va o‘g‘il jinsi (OR=2,64; 95% CI: 1,05-6,61; p<0,05) ham mustaqil klinik prediktorlar sifatida aniqlandi. Har ovqatlanishdan keyingi qusish organik patologiya bilan kuchli assotsiatsiyaga ega bo‘lgan bo‘lsa (OR=5,81; p<0,001), takrorlanuvchi qusishning differensial-diagnostik ahamiyati ishonchli emasligi qayd etildi (p>0,05). Xulosa. Go‘daklarda qusish sindromi fonida yoshning 3 oydan kichik bo‘lishi, fontansimon va har ovqatlanishdan keyingi qusish, shuningdek o‘g‘il jinsi organik patologiyaning muhim mustaqil klinik prediktorlari hisoblanadi. Ushbu omillarni kompleks baholash birlamchi bo‘g‘in pediatriya amaliyotida yuqori xavf guruhini erta aniqlash va bemorlarni o‘z vaqtida ixtisoslashgan tekshiruvlarga yo‘naltirish imkonini beradi.